Kolejny wielki zespół

Tym razem skład był stały. Miles nie przebierał w muzykach jak w rękawiczkach. Skłąd dał dwunocny koncert w Chicago. Można tam było usłyszeć dalej stare, dobre i znane melodie bebop. Muzycy grali je jednak z większą swobodą niż wcześniej. Nagranie z koncertu zostało wydane w tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątym piątym roku. Co prawda trzydzieści lat po koncercie, ale warto było czekać aż tyle. Dalej kwintet zmienił nieco swój styl gry. Sekcja rytmiczna luźniej podchodziła do rytmu. Potrafiła zmieniać tempa. Zespół również zaczął praktykować dziwny styl na koncertach. Polegało to na niezwykle płynnym przechodzeniu z jednego utworu do drugiego. Grali w ten sposób przez osiem lat, czyli do tysiąc dziewięćset siedemdziesiątego piątego roku. Po tym okresie nastąpiła ewidentna zmiana stylu gry. Jazz Milesa Davisa przeszedł w fusion. Muzyk wykorzystywał gitary basowe, gitary elektryczne oraz fortepiany elektryczne. Zmieniały się czasy i upodobanie ludzkie- zmieniał się również Miles Davis i jego muzyka.